nieuwe reis naar DRAW International, van groei naar bloei!

The new manifest, a taxonomity of trust, 2010, grafiet op papier, 64 x 91 cm

Langzaam langzaam maak ik me op voor mijn vertrek naar het internationale artist in residence centre DRAW International nabij Toulouse. Alle gesprekken, de ontmoetingen en gedachtes die het afgelopen jaar zijn ontstaan binnen het financiële speelveld zijn nu stevig genoeg verankerd om ze weer te gaan (be) tekenen. Natuurlijk; dat doe ik nu ook al in mijn atelier, maar soms heb ik een verdiepende stilte laag zonder ruis nodig om ook mijn tekeningen verder uit te diepen.

In mijn atelier bekeek ik een aantal van mijn tekeningen die ik al heb gemaakt n.a.v mijn observaties binnen de banken en aanverwante organisaties zoals KPMG en bedacht hoe actueel , bv, het bovenstaande werk nog steeds is.

Ik zit er nog immer midden in.

Onderstaand gedicht van Antonio Machado  was mijn baken binnen de reis bij ABN Amro

“Wanderer, your footsteps are the road, and nothing more; wanderer, there is no road, the road is made by walking. By walking one makes the road, and upon glancing behind one sees the path that never will be trod again. Wanderer, there is no road-- Only wakes upon the sea. 

Er is inderdaad geen andere weg , dan de weg die we maken terwijl we lopen. En het is goed te merken dat er op dat pad steeds meer mensen lopen die onderweg durven te zijn, in plaats van bezig zijn met aankomen.

Ondertussen werk ik in mijn atelier aan een nieuwe serie tekeningen die proberen uit te diepen hoe het zicht op het geheel zich verhoud tot het zicht op het deel

Deel, geheel, 2012, syberisch krijt op papier, 45 x 60 cm

Interview Truze Lodder in FD, Leg verbinding met je diepste wezen,

'Als je in de kunst iets herkent wat op fundamenteel niveau waar is, kan je dat enorm verrijken. Het is een vorm van waarde creatie die je niet in economische termen kunt beschrijven'


Aldus Truze Lodder, directeur van de Nederlandse Opera en het Muziek theater in Amsterdam in een artikel van Michiel Goudswaard in het FD, afgelopen zaterdag


Het hele artikel is ongelovelijk zinnig en to the point, dus al sje het helemaal wilt lezen, kijk dan hier

Ik zou willen toevoegen; na mijn ervaringen binnen een aantal banken,niet in direct waarnéémbare economische termen.

Of zoals 'mijn' ABN Amro directeur het zei, 'niet meetbaar, wél zichtbaar' en dus te ervaren!

Mark Manders, dit beeld kwam bij me op toen ik het artikel las

Vanuit welk perspectief

Gisteravond deelde ik mijn verhaal over werken als kunstenaar binnen die ogenschijnlijk zo heel andere wereld van de banken bij TEDTalks Oosterbeek.

En hoe goed je je ook voorbereidt, zaken gaan nooit zoals je denkt dat ze gaan. En dat is niet erg. Even schakelen en dan kijken wat er wél kan

Bij TEDTalks Oosterbeek  trappen de sprekers af met een filmpje wat hen heeft geinsprireerd of die op de een of andere manier hun eigen verhaal mede verteld.

Het was dit filmpje dat ik in gedachten had voor TED.... (Dus voor iedereen van gister: hier ie ie alsnog!)

Als beeldend kunstenaar bedien ik me van beeld, dus toen het internet haperde, snel omdenken en overgeschakeld op een ander filmpje dat ik gelukkig altijd in mijn laptop bij me heb omdat het me zo enorm insipreerd én omdat het mijn verhaal van gister kracht bij zet

Dus óók nog een keer het ándere filmpje, la la la Human Steps, Amalia

Dit filmpje gaat voor mij over de dans (of wat het zou kunnen zijn) tussen hoofd en hart, tussen het vrouwelijke en mannelijke, over balanceren, over het innemen van de ruimte, over de grootte van je schaduw. En de kracht daarvan als dat wérkelijk samenwerkt. Op verschillende niveau's. Bij jezelf, in relatie tot een ander én als voorbeeld hoe 2 zo verschillende werelden toch met elkaar in contact komen en zelf tot een dans kunnen komen:  

de wereld van een kunstenaar en bankiers.

Alles kwam goed gister, daar in dat fijne filmhuis. Heb geprobeerd de gasten mee te nemen in mijn verhaal waarom ik denk dat kunst niet is voorbehouden voor wit gestucte muren in een galerie of museum alléén, maar dat het een plek verdient in ons dagelijkse handelen.

Bottum line van mijn verhaal ging en gaat over hoe we kijken en óf we wel écht kijken.

En ja, hoe maken we dat dan ons besef van al die verschillende perspectieven concreet tastbaar?

Door samen daarin op te trekken. Ben ter plekke begonnen met een nieuw kunstwerk waarvan de uiteindelijke vorm nog niet vast staat, maar dat ik niet zelf alleen kan maken, maar alleen mét alle anderen die er gisteren waren. Samen zijn we het perspectief van kijken. Iedereen neemt zijn eigen perspectief mee.

Wat doet een kunstenaar en wat doet dat met de beschouwer. En ben je eigenlijk een beschouwer of een deelnemer?

Vanaf gisteravond maak ik op elke lezing of event waar ik als beeldend kunstenaar een bijdrage aan lever een foto van  "mijn" publiek op het zelfde moment dat het publiek van mij maakt.

Ik fotografeer het publiek vanuit mijn plek, het publiek fotografeert mij vanuit hun plek.

Die beelden samen vormen straks een nieuw werk wat niet zonder het publiek tot stand had kunnen komen.

Een kunstenaar verhoudt zich tot de wereld en heeft diezelfde wereld nodig als klankbord. Een dialoog ipv een monoloog. Dat is wat mij drijft als kunstenaar binnen organisaties.

de zaal

een deel van de foto's die al binnen heb vanuit het publiek

Als het stroomt

Het nieuwe jaar is amper begonnen en het  er glanst van alles
Ik zei het al, 2012 wordt gewoon gaaf en dan; als het golft dan golft het goed!


Net als ik denk dat het tijd is om mijn 'banken' vertrouwen verhaal aan de wereld te laten zien komt een mooie mogelijkheid voorbij, TEDTalksOosterbeek

Ik ga een verhaal over mijn inzichtsmoment delen en laten zien wat dat heeft gedaan, met de medewerkers van de banken, met mij, met mijn werk én de andere blik.

En dat is nog maar het begin, de dag erna naar de bijeenkomst van Zingeving op de Zuidas, de week erop de Kick off van Cultuur en ondernemen, en dan en dan en dan....

En ondertussen zit ik een heerlijke nieuwe flow op mijn atelier

Alles komt samen.

Het bruist, mmmmmm

Tussen de regels door lezen in het nieuwe jaar

Na een roerig jaar door mijn KIS opleiding sta ik nu, na een heerlijke week 'uit' staan, weer helemaal fris in de startblokken.

Ik heb zin in dit nog zo verse jaar! Het wordt gaaf!

Heb de 1e FD van 2012 meteen betekend. Als een soort vervolg op mijn project bij Theodoor Gilissen Amsterdam.

Wat lezen we tussen de regels door en kunnen we dat überhaupt (nog) wel?

Waar laten we ons door leiden, of nemen we zelf het heft in handen?

Voor mij geldt dat ik meer dan ooit weet dat wat ik heb te geven de moeite waard is om te delen. Met dat heft in mijn handen dus, heb ik een kopie van de tekening op deze FD vandaag verstuurd aan een aantal grote spelers uit het financiële veld!

Samen met een brief waarin ik aanbied mijn ervaringen van de afgelopen maanden binnen de banken visueel te delen.

Echter...

Daarvoor ga ik eerst opnieuw naar DRAW international...

Na 7 maanden vooral bezig zijn buiten mij werkplaats, is het tijd geworden dat ik mijn indrukken van binnen de bank weer orden op de manier die het beste bij mij  past; tekenend.

In mijn hoofd zitten 100 en 1 tekeningen die langzaam vorm krijgen als reactie op de rationale wereld van ABN AMRO.

Ik ben er nog niet en tot die tijd wachten er nog een paar mooie projecten, maar in mijn hoofd begint het weer op een andere manier te stromen...

Ik zei toch dat 2012 een gaaf jaar wordt!

samenwerking ABN AMRO in de krant

 Even dit vast plaatsen.... krantenartikel uit het Amstelveens Dagblad!


Ben volop bezig de resultaten van 7 maanden rondlopen bij ABN AMRO te verwerken in een beeld en mijmer boek


Kwetsbaar opstellen en samenwerken is een kracht!
Wat heb ik veel geleerd de afgelopen maanden ( en hard gewerkt,  me verbaast, me geërgerd, en gefascineert).


er sluipt langzaam weer ruimte in mijn hoofd om te tekenen!

ATELIERLA ACTIE DECEMBER 2011

Aanbieding december 2011:

Studio offer december 2011

VERKOCHT

ZT, grafiet tekening 64 x 91 cm. graphite and charcoal on 300gr. paper 2010. Anook Cléonne

Elke 1e dag van de maand plaats ik een werk uit mijn atelierla op mijn blog.

For english, see beneath the art image!

Deze tekening is te koop voor € 150,- ex btw

De liefhebber die mij het állereerste mailt of belt én € 150,- + €28,50 btw overmaakt op mijn rekening,

is de gelukkige nieuwe eigenaar.

Elke tekening is uniek en gesigneerd!

KIJK DUS OP DE EERSTE DAG VAN DE MAAND OP MIJN BLOG EN REAGEER!
Every first day of the month, I will place a drawing on this blog every first day of the new month. 

This unique drawing is for sale for only € 150,- excl VAT

I will immediately post this work of art to the very first enthousiastic viewer sending me a mail to tell me he/she can’t live without it and transfers € 150,- + €28,50 VAT to me.

SO WATCH OUT FOR THE FIRST DAY OF THE MONTH AND TAKE A LOOK AT MY BLOG!

Dit maal een heel recent én groot werk! Deze tekening is ontstaan tijdens mijn artist in residence  (blog van 5 feb 2010) in Caylus. Je kan alles over het ontstaan lezen op deze blog bij feb 2010.

De tekening is ook af te halen in mijn atelier.

detail from  the drawing, grafite and charcoal

This time a quite recent ánd large piece; My flower drawing made during my stay in Caylus in feb/march 2010. You can read all about in in my blog form 5 feb 2010

een dag baggeren en maaien met ABN AMRO

ons gereedschap van de dag

Ik heb er al heel wat achter de rug; MTA (oftewel, Maatschappelijke Team activiteiten) die ik momenteel begeleidt vanuit de ABN AMRO voor mijn KIS opleiding.

Gaaf is het om dagen met bankiers op te trekken, ver weg van hun gebruikelijke bureau-TLbak en automaat koffie.

Er komen heel andere gesprekken op gang. En daar is het me( en via de opdracht die ik kreeg om andere verbindingen te fasciliteren) natuurlijk ook om te doen.

Hieronder een verslagje van zo'n dag. Een door mij ontworpen MBO ( wat dan weer staat voor: Maatschappelijk betrokken ondernemen)in het plaatselijke en bijzondere Heempark Amstelveen.

We gaan naar buiten.... voor een andere blik:

En natuurlijk hadden we mooi weer op de 2e Handen uit de mouwen MTA dag, 24e november!

Stipt om 8 uur stond iedereen ( minus 1..., ikzelf ahum), stevig belaarst en wel bij het parkhuisje in het heempark De Braak in Amstelveen.

De rietlanden rondom de vijver worden elk jaar gemaaid om de grond arm te houden. Hiervoor is het belangrijk dat het  afgesneden riet wordt afgevoerd. Met de hand welteverstaan, want een tractor zou meteen door het veen heen zakken.

Handkar, grote harken en rieken stonden klaar. Er lag een berg edel handwerk op ons te wachten....

Deze dag was het vervolg van de MTA dag in het park op 27 oktober. En net als toen speciaal op maat vorm gegeven door mij als beeldend kunstenaar. Het is voortgekomen vanuit mijn fascinatie in mijn vrije werk. Daarin onderzoek ik constant

de overeenkomsten tussen de (wenselijke) handelingen van een

bankier en de handelingen van een tuinman.

Net als het eerder aangepakte Koos Landwehrpark is De Braak een bijzonder vormgeven park. Als onderdeel van de Amstelveense Heemparken is dit park ontstaan toen ( pin me er niet exact opvast) ergens in de 16e eeuw een dijk doorbrak bij de weg van Amsterdam naar Leiden. Vandaar de naam Braak.

Maar waarom ontwierp ik, in samenwerking met de parkbeheerders

nou juist deze activiteit? Is er een overeenkomst tussen

parkbeheerders en bankiers?

Ik denk van wel…

Om die bijzondere vegeatie in het park ook werkelijk te laten bloeien is

er, gek genoeg, voedingsarme, grond nodig zo blijkt. Het maaisel van het riet

kan kunnen dus niet blijven liggen, maar moeten juist stevig worden

weg geharkt om te voorkomen dat ze de grond verrijken en op

sommige plaatsen zelfs verstikken. Op veen groeien sommige bomen zoals de berk en de es heel snel. Door systematisch eens per jaar alles te maaien blijft het oorspronkelijke veengebied bewaard en “verrommeld” het zicht niet.

Ook hier komt het maaiwerk wel neer op precisie werk. Niet ruckzichlös "los" gaan en "hakken"! Aan de randen van de rietlanden staan bomen die als afscheidingen werken tussen de verschillende soorten grond en veen in het park.De bomen worden speciaal gesnoeid zodat er geriefhout kan ontstaan ( vroeger werden van die stammetjes stelen gemaakt voor, bijvoorbeeld harken, vandaar gerief!)Het vereist grote kennis een zorgvuldigheid van de parkbeheerders om

de werkelijke en oorspronkelijk bij de veengrond passende

oorspronkelijke vegetatie werkelijk te laten groeien en bloeien. Door de rietlanden te maaien blijven ook de zichtlijnen in het park helder en komen de seizoen nog zichtbaarder uit. Nu kaal, in het voorjaar groeit het super snel, soms wel 20 cm per week, weer op!

Met de hele klup maakten we dus de rietlanden winterklaar.

Laat men alles “lekker” groeien en grijpt men niet in dan verwordt het zorgvuldig vormgegeven parklandschap dat meteen grote diversiteit aan routes, hoogtes en zichtlijnen tot een

rommelig bosjes landschap met overal zaailingen van bomen en

struikjes en verdwijnt de bijzondere en beschermde flora!

Wat kunnen we leren van de parkbeheerders?

In deze, voor banken moeilijke tijden, vergelijk ik de handelingen in het park, als een sterke metafoor voor het eigen handelen binnen de bank.

Wat kan je weghalen aan overtollige voeding, aan ruis opdat werkelijk zeldzame en oorspronkelijke producten die passen bij de omgeving, van jouw werkzaamheden, werkelijk tot bloei kunnen komen.

Maken jullie je als organisatie winterklaar én welke passende grond en gereedschappen gebruik je dan daarvoor? 

Wat moet je baggeren om scherpe zichtlijnen te houden in het

omringende banken landschap en hoe belangrijk is het daarbij om

werkelijk als team op te treden?

Door vandaag weer even uit onze gebruikelijke comfortzone

(“wel even lekker, niet de hele tijd lullen over geld”)

te stappen, letterlijk te harken en te baggeren kwamen er, met het zweet dampend op onze ruggen en onder een unieke novemberzon, weer nieuwe gesprekken

en inzichten op gang tussen de medewerkers onderling ( een jonge trainee, net 3 maanden bezig, samen met een echte rot in het vak) en tussen de parkbeheerders (onderdeel van “hun” markt)en bankmedewerkers.

En dát is waar we deze reis op koersen, nieuwe verbindingen, andere

uitzichten, nieuwe inzichten, meer verbonden vergezichten, zowel met

elkaar alsook in ons contact met de wereld om ons heen!

Enne; in plaats van 3 dagen werk waren de parkbeheerders nu met de hulp van

ABNAMRO in 1 dag klaar,

Betrokken winst op alle fronten voor alle partijen!

tread on my dreams

He Wishes For The Cloths Of Heaven by William Butler Yeats

Had I the heavens' embroidered cloths,
Enwrought with golden and silver light,
The blue and the dim and the dark cloths
Of night and light and the half-light,
I would spread the cloths under your feet:
But I, being poor, have only my dreams;
I have spread my dreams under your feet;
Tread softly because you tread on my dreams.

Dit las ik onlangs en het raakte me...

Op wiens dromen loop ik, en onder wiens voeten leg ik de mijne

Wat doet tijd met Creativiteit?

In de afrondende fase bij ABN AMRO voor mijn KIS businesscase opdracht heb ik gemerkt dat tijd een een bepalende factor is in het werkelijk  herijken van een bredere blik.


Tijd tijd tijd...
Of moet ik zeggen prioriteit.

Wordt het belang gevoeld binnen de bank om transparanter en verbindend te werken vanuit het perspectief van de klant.


Keert het wal straks het schip of nemen we de tijd die we nodig hebben, geven we prioriteit aan morgen in plaats van alleen maar nu nu nu?


En dan, wat doet tijd met ons vermogen tot (creative en andere) oplossingen te komen?


Dit filmpje ga ik zeker meenemen naar mijn "eind" gesprek. Het gesprek over  watisnoudewerkelijketoegevoegdewaardegeweestvanhetfeitdatweeenkunstenaarhebbenlatenrondlopenbijdezebank...

De reis met ABN AMRO over vertrouwen

warmtelamp bij Biezenwaard. Wat geven we aandacht en warmte?

En zo kan het gebeuren dat je zo druk bent met het reizen met een groep bankiers dat je vergeet daar verslag van te doen op je eigen blog.


Hielp ook niet dat veel wat ik doe voor de ABN Amro zo nieuw is, en onwennig dat we hebben afgesproken het eerst nog even intern uit te pluizen voor de grote heren juristen op het hoofdkantoor er dwars voor gaan liggen. Een soort preventie aanpak  om geen slapende honden wakker te maken...


Enfin, inmiddels heeft een aantal interventies die ik met de bank heb gedaan, de krant gehaald, dus nu kan het wel..


Vanuit de opdracht om zowel extern alsook intern vertrouwen en verbondenheid meer zichtbaar en invoelbaar te maken, loop ik sinds mei rond bij ABN Amro in district Amstelland. In totaal in zo'n 4 kantoren.


Dit alles vanuit mijn KIS opleiding.


Natuurlijk pak ik het weer iets te grondig aan, maar hoeveel kansen krijg je nou om zo maar achter de schermen te mogen kijken én ook nog te werken vanuit mijn kunstenaarsschap bij een bank?


Kortom, ik ben er vol ingedoken. Ik voel me soms als een kind in een snoepwinkel. Zoveel mooie informatie, uitspraken, mensen.


Véél informatie,veel onrust en soms ook veel weerstand over het waarom en de toegevoegde waarde van een kunstenaar in dit soort rationele organisaties.
Wat me vooral opvalt is dat er zo weinig vragen worden gesteld van de bankiers aan zichzelf.


Men doet zijn werk zoals dat men behoort te doen. En dat betekend werken onder mega tijdsdruk.


Of zoals een bankier het zei: "de tijd die ik krijg om mijn werk goed te doen is nooit de tijd die ik nodig heb om het werk goed te doen."


Maar... Wát een bron van veel is deze reis geworden.


Binnenkort presenteer ik mijn observaties. Ondertussen teken ik me een slag in de rondte om vor mezelf mijn gedachten te ordenen.


De resultaten daarvan eerdaags op dit blog:))